2018 Lauwersland Online - 't Marnehoes

’t Marne­hoes is een voor­ma­lige kerk uit de 13e eeuw in Wehe — den Hoorn in het noord­westen van de provincie Groningen.

Wehe (Wiha) bete­kent "gewijde plaats". Het dorp is in de Middel­eeuwen op een forse recht­hoe­kige wierde ontstaan. In 1966 is Wehe samen­ge­voegd met het nabu­rige dorp Den-Hoorn. De kerk deed tot 1975 dienst als Neder­lands-hervormde kerk.

De dorps­be­wo­ners van Wehe hebben door de eeuwen heen steeds delen van de kerk moeten restau­reren of vervangen. In 1656 is de toren verhoogd, in 1880 is de kerk buitenom gepleis­terd, in 1965 opnieuw inge­richt en in 1985 is het inte­rieur geres­tau­reerd. Sinds­dien heet de kerk "’t Marne­hoes", een samen­stel­ling van "De Marne" (een voor­malig eiland tussen de Hunze, Lauwers en Waddenzee) en "hoes" (huis). ’t Marne­hoes is eigendom van de Stich­ting Oud Groninger Kerken.

De geschie­denis van de kerk is verbonden met de familie Tjarda van Star­ken­borgh, een van oorsprong Friese familie. In het begin van de 16e eeuw vestigde een lid van deze familie, Bart­hold, zich in De Omme­landen. De borg Verhil­dersum in Leens kwam in 1586 in fami­lie­bezit door het huwe­lijk van zijn klein­zoon Ludolf met Hidde Onsta. De klein­zoon van deze man, ook een Ludolf, was heer en collator van Wehe. Hij gaf in 1656 opdracht voor de verho­ging van de toren en repa­ratie van de kerk.

In ‘t Marne­hoes hangt nu een wapen van de familie Tjarda van Star­ken­borgh, gesneden door Casper Struiwig. Dat stond eerder als opzet­stuk op een heren­bank. Onder het koor bevindt zich een graf­kelder van de familie met zes graf­kisten. De laatste Tjarda van Star­ken­borgh was van 1829–1839 burge­meester van Leens en woonde op de later afge­broken borg Borg­weer.