2018 Lauwersland Online - 't Marnehoes

’t Marnehoes is een voormalige kerk uit de 13e eeuw in Wehe – den Hoorn in het noordwesten van de provincie Groningen.

Wehe (Wiha) betekent “gewijde plaats”. Het dorp is in de Middeleeuwen op een forse rechthoekige wierde ontstaan. In 1966 is Wehe samengevoegd met het naburige dorp Den-Hoorn. De kerk deed tot 1975 dienst als Nederlands-hervormde kerk.

De dorpsbewoners van Wehe hebben door de eeuwen heen steeds delen van de kerk moeten restaureren of vervangen. In 1656 is de toren verhoogd, in 1880 is de kerk buitenom gepleisterd, in 1965 opnieuw ingericht en in 1985 is het interieur gerestaureerd. Sindsdien heet de kerk “’t Marnehoes”, een samenstelling van “De Marne” (een voormalig eiland tussen de Hunze, Lauwers en Waddenzee) en “hoes” (huis). ’t Marnehoes is eigendom van de Stichting Oud Groninger Kerken.

De geschiedenis van de kerk is verbonden met de familie Tjarda van Starkenborgh, een van oorsprong Friese familie. In het begin van de 16e eeuw vestigde een lid van deze familie, Barthold, zich in De Ommelanden. De borg Verhildersum in Leens kwam in 1586 in familiebezit door het huwelijk van zijn kleinzoon Ludolf met Hidde Onsta. De kleinzoon van deze man, ook een Ludolf, was heer en collator van Wehe. Hij gaf in 1656 opdracht voor de verhoging van de toren en reparatie van de kerk.

In ‘t Marnehoes hangt nu een wapen van de familie Tjarda van Starkenborgh, gesneden door Casper Struiwig. Dat stond eerder als opzetstuk op een herenbank. Onder het koor bevindt zich een grafkelder van de familie met zes grafkisten. De laatste Tjarda van Starkenborgh was van 1829-1839 burgemeester van Leens en woonde op de later afgebroken borg Borgweer.